Przedsiębiorca w rozumieniu ustawy o swobodzie działalności gospodarczej
Przedsiębiorcą w myśl art. 4 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej jest każdy podmiot, który według obowiązujących przepisów prawa posiada status osoby fizycznej (jeśli jest osobą pełnoletnią
i nieubezwłasnowolnioną), osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niebędącej osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, a jednocześnie prowadzi we własnym imieniu zarobkową działalność wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową oraz prowadzi działalność polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, jak również działalność zawodową, wykonywaną w sposób zorganizowany i ciągły.
Warunkiem uzyskania statusu przedsiębiorcy przez podmioty wskazane w art. 4 u.s.d.g. jest posiadanie zdolności prawnej i prowadzenie we własnym imieniu zorganizowanej i ciągłej działalności, mającej na celu pozyskanie korzyści majątkowej.
O ile kategoria osób prawnych, do których zalicza się między innymi spółkę akcyjną, spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, spółdzielnie, nie powinna budzić wątpliwości, to wskazania wymaga to, że w grupie jednostek organizacyjnych niebędących osobami prawnymi, którym odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną (i które w związku z tym mogą być przedsiębiorcami) najliczniej występują niemające osobowości prawnej spółki prawa handlowego, do których zaliczyć należy spółki jawne, partnerskie, komandytowe, komandytowo-akcyjne. Do jednostek organizacyjnych niebędących osobą prawną, ale wyposażonych w zdolność prawną można zaliczyć również spółki kapitałowe w organizacji.
Jeżeli chodzi o spółkę cywilną, to przedsiębiorcami są jej wspólnicy (a więc konkretne osoby fizyczne), a nie sama spółka.
Oczywiście każdy przedsiębiorca musi być wpisany do stosownego rejestru – bądź Ewidencji Działalności Gospodarczej, bądź do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego.
Nie można zaliczyć do grupy przedsiębiorców oddziału przedsiębiorstwa zagranicznego działającego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ponieważ nie posiada on odrębnej od przedsiębiorcy zagranicznego zdolności prawnej, a tym samym nie może wykonywać działalności gospodarczej w imieniu własnym.
